L’anumerisme

« "Pero los promedios no son reales", objetó Milo, "sólo son imaginarios".
"Es posible", coincidió el niño; sin embargo, el pequeño afirmó: "pero a veces son muy útiles. Por ejemplo, si no tuvieras dinero, pero estuvieras con otras cuatro personas que contasen con diez dólares cada una, entonces, cada uno de ustedes tendría en promedio ocho dólares, ¿no es así?".
"Creo que sí", dijo Milo en voz baja.
"Bueno, piensa en lo bien que te va gracias a los promedios", dijo convencido el niño y éste continuó con la siguiente explicación: "y piensa en el pobre granjero cuando no ha llovido en todo el año. De no ser por una precipitación anual promedio de 37 pulgadas en esta parte del país, toda su cosecha se perdería".
Todo esto era muy confuso para Milo, ya que siempre había tenido problemas en la escuela con este tema.
"Hay más ventajas", continuó el niño. "Por ejemplo, si una rata fuese atrapada por nueve gatos, en promedio, cada gato obtendría el 10 por ciento de rata, mientras que ésta obtendría el 90 por ciento de cada gato. Si fueras una rata, verías como todo es más agradable", le dijo el niño a Milo de forma irónica.»

-[Norton Juster, The Phantom Tollbooth,
(però jo ho he tret de Sharon L.Lohr, Muestreo: Diseño y análisis)]-

Ja fa un temps que una professora ens va parlar d’un llibre de John Allen Paulos, El hombre anumérico. Vaig començar a llegir-lo i per algun motiu que no recordo el vaig abandonar, però avui l’he recordat quan m’he trobat amb aquest fragment. Quan tingui temps acabaré de llegir-lo i llavors podré recomanar-lo com déu mana, però de moment només animo a aquells qui, com jo, es sorprenen massa sovint dels pocs coneixements matemàtics que té la gent, a que el llegeixin.
No parlo de complexes operacions matemàtiques, ni molt menys, sinó de petits errors que la gent comet potser perquè no en tenen uns coneixements mínims, potser perquè a les escoles el que s’ensenya és a treballar mecànicament en lloc d’ensenyar a raonar les coses o potser perquè és massa fàcil deixar anar un "jo sóc de lletres" i quedar-se tan ample, però hi ha infinitat d’ocasions que amb una petita operació i una miqueta de lògica s’eviten molts errors.

[@more@]

Aquesta entrada ha esta publicada en Sense categoria. Afegeix a les adreces d'interès l'enllaç permanent.

2 respostes a L’anumerisme

  1. mestressa diu:

    mmm… nuu, faig estadística *^^* xD

  2. iluntasun diu:

    Nina meua!! T’asseguro ke aket cap de setmana, divendres stare perki, tu esplikare tot! Tu tb stas al meu voltant! Muaa!
    PD; IMPRIMINT EL TREBALL DE RECERCAA! L’ENTREGO DIMARTS! I EM DIRAN EL DIA KE FAIK LESPOSICIO ORAAL!

Els comentaris estan tancats.